WEB_ZEMIN_fıltre_ORJ_.jpg

“Düşünebiliyor musunuz ben 16 yıl etek giymedim. ”

“Babam derdi ki: “hacıdan, hocadan, karanlık geceden kaçın”. ”

“Havar! çocuklarımızı balıklara yem ettiler diye bağırdı”. O kadından bir daha haber alınamadı. ”

“Hakikaten Türkiye’de yaşamak çok zor ama bu coğrafyada yaşamak beş kat daha zor. ”

“Yaşamak direnmektir, yaşamak için çok direnmek gerekiyor.”

Ses Kaydı

00:00 / 01:04

Deşifre

Fotoğraflar

Bilişsel Harita

OnGözlüKöprü2.jpg

Görüşme Notu

1969 yazında Yedi göbek Diyarbakır, Sur’dan bir ailenin 6 çocuğundan biri olarak babasının görevi gereği Urfa’dayken Urfa’da doğuyor. Dönüyorlar ve Sur'da ve Diyarbakır’da büyüyor. 

Çok güzel bir çocukluk ve gençlik geçirdiğini söylüyor. Ticaret lisesinde okuyor ve lise yıllarından itibaren Tiyatro ile ilgileniyor. Dört kez üniversite sınavına giriyor her seferinde başka bölümü kazanıyor kaydoluyor ama gitmiyor. Çünkü tiyatro okumak istiyor. Ankara’da girdiği sınavda Diyarbakır’dan geldiğini duyunca sınava fiilen almayıp kenarda oturtturup öylece yolluyorlar. Sonra Diyarbakır şehir tiyatrosu sınavını kazanıp orada okumaya ve kadrolu çalışmaya başlıyor. 

1994 yılında Refah partisi belediyeleri alınca şehir tiyatrosu kapanıyor ve dağıtılıyorlar. Belediyenin muhtelif birimlerine sürülüyorlar. Temizlik bakım şantiyelerine oradan oraya sürükleniyorlar. 350 erkeğin içinde erkek işi de yapıyor. Muhasebede çalışırken titiz çalışmasıyla yolsuzlukları da ortaya çıkarıyor.

Mücadeleci, dirençli, güçlü bir kadın olarak bütün bunlardan yılmadığı gibi, kendini başka başka biçimlerde, herkes için yararlı işler yapabileceği ortamlar yaratabiliyor. Büyük bir mizah anlayışıyla hem hayatını hem anlatısını zenginleştiriyor.

Ortaokulda bir çocuğun gözünden 1980 darbesini ve Diyarbakır’ı anlattığı bölüm oldukça etkileyici.

Diğer pek çok kadın anlatısında olduğu gibi boşanma sürecinden sonra, tekrar, dirençle sıfırdan başlamak zorunda kalıyor. Üç çocuğuyla Diyarbakır tabiriyle “biz bize hayran, biz bize kurban” bir hayat sürdürüyor.

2015 döneminde aşırı üzüntüden aşırı kahırdan 15 gün yoğun bakımda kalıyor.

Konuşma sırasında birkaç kere, Diyarbakır’da sıkça karşılaşabileceğiniz askeri jetlerin kalkış sesi fonda hissedildi. Ve konuşmanın sonunda teknik bir sorun ile seslerimiz duyulamaz oldu. Vedalaşmamız ve teşekkür cümleleri kayıtta bu nedenle yok. Ama anlatı dinlediğiniz şekliyle bitiyor.

  • YouTube
  • Instagram
  • Twitter
  • Facebook