WEB_ZEMIN_fıltre_ORJ_.jpg

“Annemin o olgunluğu bana çok iyi geliyordu”

“Benim bütün sonra kadın dayanışması, kadın arkadaşların hayatımdaki ilk ve tek öncelik olması ondan öğrendiğim bir şeydi.

“Yavaş yavaş bir savaşçıya dönüştüğümü hatırlıyorum.”

“Nostaljik bir şey değil bu çok konuşuyoruz kendi aramızda da kendimize ait, gündeliğimize dair tek bir mekânın kalmamış olması çok garip bir kesinti, çok sert bir kopuş hissi.”

“Allahtan o kurban konumuna kendini koymakla ilgili çok politik ve ahlaki bir refleksim var izin vermeyeceğim beni kurbanlaştırmanıza.”

“Bunun bedeli büyük oldu çünkü aslında beni ülkeden bir kere daha kovdu bu durum”.

“Neden daha çok kadınlarda görüldüğü üzerine çok düşünüyorum, Alzheimer’ın. Annemle anneannemin hikayelerine baktığımda çok benzer bastırmalar görüyorum ve şaşırmıyorum… ikisi de çok büyük toplumsal baskılarla yaşamış…”

“Bir kadının yürümekten ürkmeyeceği bir şehir.”

“Birlikte yaşlandığımız, geldiğimiz, gittiğimiz hep bir dost meclisi; o kolektivite üretirken de yaşarken de hayalim olarak tanımlayacağım bu.”

Ses Kaydı

00:00 / 01:04

Deşifre

Fotoğraflar

Görüşme Notu

1978 yılında Marmara bölgesiyle Ege bölgesinin kıyısında bir şehirde dünyaya geliyor. Annesi 37 yaşındayken kendisini, 41 yaşındayken de kız kardeşini dünyaya getiriyor. Annenin geç yaşta çocuk sahibi olmasının olumlu etkisi olduğunu ve olgunluğunun ona çok iyi geldiğini söylüyor.

 

Sokakta oynamayı ve sokakta olmayı çok seviyor. “Evde kalmanın tek yolu hasta olmaktı ve sonra bu hiç değişmedi aslında” 

Çok çalışkan ve başarılı bir öğrenci ama sokakları, oyun oynamayı arkadaşlarla aktiviteleri hep çok seviyor. “Ben kendimi çok neşeli hatırlıyorum, çok mutluydum, çok popülerdim, hep etrafımda insanlar vardı; çok güzel hatırlıyorum, severdim, sevilirdim…” Bu mutlu çocukluk ergenlik dönemi ilk büyüme sürecinde okul müdürünün münasebetsiz sözlü taciziyle kırılıyor. “İlk orospuluk nişanını aldığım an… hala ağlatabiliyor olması çok garip … sonra bir hafta falan yattım ben” Bu aşağılama niyetiyle küçük kızlara karşı kullanılmakta sakınca görülmeyen dil, onu gerçekten derinden yaralıyor. Hala anlatırken zorlandığı bir travma oluyor.

Ama başarılı, zeki, yetenekli bir çocuk olmak bir süre sonra bir yük olurken, aynı zamanda bir kurtarıcı oluyor.

Ne okumaktan ne de üretmekten ve hayatın içinde olmaktan vazgeçiyor. Hep dostlarla ve hep kolektif üretimlerle olmayı tercih ediyor.

  • YouTube
  • Instagram
  • Twitter
  • Facebook